Kaybolmaya zorunlu hayaletler var oldu. Sen,  en iyisiydin her zaman, üşenmeden.   Son uğrakta, yol üstü restore edilen oteller… Beşlik likörün çanları çalıyorken – Kayıp olan dönüş yolunun son metreleri… Son defa gördüğünü bilmenin fazlalık armağanı… Sonra, başını sağa doğru eğerek – Göz kırparak küstahlık… Yine sevimli Dudak büküş gibi… Birkaç sigaranın piyano resitali dinleniyor. [...]